Forum Depressie Steunpunt

Welkom!  Hier kunt u bijpraten over de ziekte depressie.

 

Forum Depressie Steunpunt
Start a New Topic 
Author
Comment
Eenzaam & depri..

Hallo,

Ik ben een meid van 17 jaar en momenteel studeer ik verpleegkundige.

Sinds een aantal maanden voel ik me steeds vaker alleen, angstig en verdrietig.
Ik merk dat ik het plezier in steeds meer dingen aan het verliezen ben. Bij alles wat ik nog doe vraag ik me af wat anderen ervan denken..

Ook zit ik vaak alleen en heb het gevoel dat ik geen vrienden meer heb om alles mee te delen. Eerder zag ik vriendinnen elke dag en hadden we elk weekend een logeerparty maar nu is het een wonder als ik eens in de 2 maanden een berichtje krijg... Afgelopen zomer ben ik met 2 vriendinnen een week op vakantie geweest, dit was echt een top week! Maar als ik ze geen berichtje stuur of contact zoek vrees ik dat ik ze nooit weer zal zien. Ondanks dat ik nooit meer berichtjes krijg is het natuurlijk wel noodzakelijk om mij via snap te laten zien hoe gezellig ze het hebben met andere vriendinnen en zonder mij... Er is ook nooit iemand die opmerkt of ik er wel of niet meer ben..

Ik ben erg bang om mensen waar ik aan gehecht ben te moeten laten gaan...!!
Bang dat ik straks helemaal niemand meer heb...
Bang dat ik alleen kom te staan...

In april ben ik online in contact gekomen met iemand uit Canada en toen hij me vertelde dat hij kampte met een depressie ben ik me daar wat in gaan verdiepen en veel symptomen waren voor mijzelf erg herkenbaar. Ik snijd en denk vaak na over de dood.. Verder heb ik continu negatieve gedachtes. Ik heb aan hem veel steun! (Maar dit is online en dus kunnen we in het weekend niet eens lekker stappen samen of naar de bios..)

Elke avond huil ik mezelf in slaap en elke ochtend stap ik met tegenzin naast mijn bed..

Ik zou mezelf nooit van het leven beroven, daar heb ik het lef gewoon niet voor maar ik wou dat ik het lef had...

Ik durf het mijn ouders niet te vertellen en ik durf me ook niet over te geven aan hulp want dan wordt het meteen zon "ding". Daarom dat ik dit eens probeer.. misschien lucht het wat op..


(Dit is de eerste keer dat ik iets schrijf dus het kan wat warrig zijn.. Sorry daarvoor!)

Is er iemand die dit herkent?!?

Re: Eenzaam & depri..

Hey ik ben een jongen van 16 en ik herken mezelf wel in je verhaal het heeft geen nut om te stoppen neem risico's en die risico's zullen aan het eind van dag uitpakken maak doelen en probeer niet aan andere te denken je leeft voor je zelf en niet voor iemand anders je studeerd verpleegkunde dus je al zo ver gekomen het enige persoon die je moet gelukkig maken is je zelf niet je ouders of vrienden in de meeste gevallen kan dat door middel van maar dat heb ik ook niet echt als je nog steeds iemand zoekt om erover te praten dan hoor ik het graag veel succes verder

Re: Eenzaam & depri..

Het is heel erg om depressief te zijn. Het is een gevecht die je voert met je gedachten. Wij mensen hebben met gedachten te kampen. Het belangrijkste in dezen is om je gedachtepatroon op orde te krijgen. Vormen van depressie beginnen met bepaalde gedachten die bij je opkomen. Als negatieve gedachten zich herhaalden dan ontstaan er bepaalde patronen in je gedachtegang. Dit leidt tot angsten, verdriet en paniek.

Het is erg als mensen om je heen negatieve signalen naar je afgeven. Die vang je vervolgens op en zo krijg je last van negatieve gedachten die zich langzamerhand opstallen.

Het is erg belangrijk om negatieve gedachten te blokkeren zodat je niet met ze communiceert. Zodra je last krijgt van een negatieve gedachte, dan moet je deze zeg maar niet binnen in je hoofd laten. Gedachtes die je ongelukkig maken zou je eigenlijk moeten weigeren.