Forum Depressie Steunpunt

Welkom!  Hier kunt u bijpraten over de ziekte depressie.

 

Forum Depressie Steunpunt
Start a New Topic 
Author
Comment
Depressie en een gebroken hart

Ik ben een jonge vrouw van 27 jaar en heb sinds in december een depressie gekregen. Ik werkte 2 jaar in de verkoop en had nooit een goede relatie met een collega.Ik deed altijd lief en vriendelijk tegen haar. Het was alsof ik nooit niets goed kon doen in haar ogen. Sinds zij een hogere functie had gekregen, voelde zij zich sterk tegen mij. Ik kreeg schrik van haar, dat ik niet durfde kijken in haar ogen en iets zeggen tegen haar.
De andere jonge collega's hadden wel een goeie band met haar en ik wou erbij horen, maar ik voelde me weggeduwd van hun. Op het laatste kreeg ik het zo moeilijk dat ik werd misselijk,draaierig,stress, bang en wou bijna altijd huilen omdat ik me niet meer goed voelde op mijn werkplek. Ik kon ook niet met iemand daarover praten.

Thuis kon ik wel over praten en met mijn partner. Ik dacht dat alles vanzelf terug zou gaan.

In december ben ik weggegaan van mn werk. Ik kon het niet meer aan. Ik kreeg heel veel steun van mn familie en mijn partner. Ik voelde mij anders als anders. Ik kreeg nachtmerries, durfde niet meer buiten te komen, kreeg schrik van de drukte, ik was heel onzeker geworden van mezelf.

In januari ging ik voor het eerst naar een psychiater. Kort daarna viel de 2e bom uit. Mn partner heeft daarna een einde gemaakt van ons relatie, dat ik nog altijd niet kan accepteren. Hij gaf eigenlijk geen reden. we waren anderhalf jaar samen. Nooit geen ruzie gehad met hem, altijd lief geweest voor elkaar. Hij zei dat hij maandenlang twijfelde, maar dat kan ik amper geloven. 3 dagen voor dat hij het uitmaakte met mij, was hij nog bij mij thuis, alsof er niets was... Ik werd gecrasht, ik schreeuwde rond het huis... Ik zag niets meer zitten.

Sinds nu heb ik het nog moeilijk dat mn partner mij in de steek heeft gelaten omdat ik juist de steun nodig had van hem en kan dat niet begrijpen.Ik wil hem soms bellen, maar ik probeer dat niet te doen. Ik probeer mn angsten te overwinnen, niet denken van mijn werk, ik voel mij dieper in een zwart gat. Ik krijg wel steun van iedereen maar heb precies niets meer zin in. Ik weet niet hoe ik nu vooruit moet kijken.

Re: Depressie en een gebroken hart

Ik ben te depressief om je een goede raad te kunnen geven...

Helaas heb ik in 2011 hetzelfde meegemaakt... In juli/augustus depressief geworden en in oktober gedumpt door toenmalige vriend... We waren bijna 2 jaar samen en in september nog op vakantie geweest, alsof er niks aan de hand was... Geschreeuwd, gekresen, wát vreselijk veel zeer deed dat... Donkergrijs werd pikzwart... Vervolgens maanden/jaren leeg voor me uit gestaard... In 2014/2015 er een beetje uit gekrabbeld...
Ik had in najaar 2011 wel vrij snel een nieuwe vriend, die me graag wilde verzorgen toen ik dat zelf niet kon... En die heeft het nu afgelopen oktober uitgemaakt... Omdat ik me te goed voelde misschien? Misschien wilde hij me alleen toen ik een depressief hoopje was, toen ik heel afhankelijk van hem was... En toen het in 2015 beter begon te gaan, hoefde het voor hem niet meer... Nou, nu ben ik weer flink aan het afglijden... Snel terug naar therapie!

Sorry dat ik dus geen opbeurende woorden voor je kan verzinnen... Ik weet uit ervaring dat het voorbij kan gaan, maar voor mijn gevoel zit ik hier levenslang aan vast :(

Heel veel sterkte meid...
(ik ben trouwens 26 jaar)

Re: Depressie en een gebroken hart

Hoi jullie alletwee, ik zat al een tijdje dit soort berichten te lezen op dit soort forums toen ik die van jullie tegen kwam. Ik hoop dat het al wat beter gaat met jullie, berichtjes staan er al sinds maart zag ik. Ik kamp al met zware depressies sinds me tienertijd, sinds dat mijn allereerste, en enigste, vriendin stiekem met mijn zogenaamde beste vriend vreemdging. Maar alsjeblieft dames, wees in ieder geval blij dat jullie weten wat liefde is en het ook gekend hebben snap je. Ik ben nu 36 maar sinds die gebeurtenis ook alleen nog maar ellende en eenzaamheid meegemaakt, elke keer als ik weer denk dat ik in ieder geval weer gewoon een maatje heb ontmoet om zo nu en dan gewoon even slap mee te lullen kom je er elke keer achter dat ze me alleen gebruiken voor me spulletjes etc, zodra ik een keer hulp ergens mee nodig heb dan komt weer het mes in me rug. Maar ik wou jullie alleen nog veel sterkte wensen met jullie depressie, hoop dat het nog goed komt voor jullie. De hoop dat het voor mij ooit nog beter zal worden heb ik al lang geleden opgegeven, 36jr lang altijd alleen maar klaar gestaan voor mensen en ook 36jr lang als bedankje daarvoor all1 maar als een waardeloos stuk afval behandeld, voor mij is de koek helemaal op, voor het einde van het jaar kap ik ermee heb ik besloten, niemand die zo'n stuk verwaarloosd afval als mij gaat missen. Ben nu nog bezig met wat dingetjes voorbereiden allemaal maar ik kijk er eigenlijk wel naar uit, ik kan me niet eens meer herinneren hoe lang het geleden is dat ik mezelf een keer niet in slaap heb gehuild groetjes ramon

Re: Depressie en een gebroken hart

Ramon, hoop dat het inmiddels wat beter met je gaat. Vaak als je zelf slecht in je vel zit komen de (liefdevolle) boodschappen van anderen niet bij je binnen, maar dat betekent niet dat ze er niet zijn! Sluit je eens aan bij een kerk, daar zijn vaak mensen die naar je om (blijven) zien, die er voor je zullen zijn, die je betrekken bij hun leven enz. Voor veel eenzamen de gouden tip...